تو خاطراتت را به فراموشی می فروشی

 و

 من خالق خاطراتم را..

 من تو را به فراموشی می سپارم..

 خاطراتم را دوست می دارم..

 تو را در باغچه خانه مان خاک خواهم کرد..

 شاید روزی روزگاری در آن طرف خوشبختی سبز شدی.

 و

 فقط می ماند بدهی من به تو..

 آن هم باشد وقتی هر دو ساکن آسمان شدیم..

 کوه به کوه نرسید اما من به تو خواهم رسید..

                                                                               کلیک