من پریشانم.. چه کنم با این همه بی قراری..

چهار هفته است که به خوابم نیامده ای..

خوابم از رد پایت خالیست..

خوابت را که میدیدم روزش را سر خوش بودم..

اما حالا نه از لذت شبانه خبری هست نه از خوشی روزانه..

خودت بگو چه کند این من بی تو...

میدانی

من از دیدن آدمهایی که ساعتشان را به دست راستشان میبندندو

کانورس مشکی کم رنگ پا می کنند چه حالی میشوم؟

عزیزم

حتی لیاقت دماغ فیل را هم نداشتی!

میفهمی که؟