آشفتگی من از این نیست که تو به من دروغ گفته‌ای

 از این آشفته‌ام که دیگر نمی‌توانم تو را باور کنم.

                                                                     نیچه

پیرمرد لنگان لنگان کوچه را

به حرف کشیده بود و میرفت

هیچ چیز پیدا نبود

جز حدیث گرگرفته ی مرگ

که به چشم چرانی آن حوالی میپرداخت...

دوستم: تولدت را باید گرامی داشت...

به آسمان بگو ببارد ..شمع های خاموش را روشن کن..

به پنجره بنگر و کبوتری که زیر باران به پنجره ات پناه آورده
 
به تو نگاه می کند به اطلسی ها نگاه کن

و زیر لب نجوا کن تولدم مبارک

آسمان را ببوس شمع ها را فوت کن..

کبوتر را امان بده اطلسی ها را آب بده..

به زندگی بگو :تولدم مبارک..