ثانیه ای که می رفت

تو را نفس کشیدم و با گریه با تو ساختم..

سکوت کن.. سکوت حرف آخره...

اولین زندگی از من در  من ...

۰۰۰

۰۰۰

زمستون

فصل

تولد

من

...

میدانم یادت  هست..

همین برایم بس است..

به زبانت جاریش نکن..

شیرینیش کم میشود...

من فقط عاشق اینم حرف قلبتو بدونم

الکی بگم جدا شیم تو بگی که نمیتونم...

هیولا فقط ماله داستان است و بس.

نترس فنچول من

دغدغه هایم برای شاتهائیست که با تو گرفتیم و

بی تو ظاهر شد..

 راستي فكر كرده اي اين حلقه كوچك قرار است چكار بكند ؟...

و خدایی که در این نزدیکیست..

و خدایی که فکر از ذهن نگذشته می فهمد و اجرا می کند..

و خدایی که می شنود پیش از آن که بگویم..

و خدایی که می خواند قبل از آنکه بنویسم..

و خدایی که در این نزدیکی نزدیک تر است..

و خدایی که شاید از رگ گردن ملموس تر باشد....

عزیزم

باور کن

تو

تنها کسی بودی که برایش هیچ هیزم تری رو نکردم...

من پریشانم.. چه کنم با این همه بی قراری..

چهار هفته است که به خوابم نیامده ای..

خوابم از رد پایت خالیست..

خوابت را که میدیدم روزش را سر خوش بودم..

اما حالا نه از لذت شبانه خبری هست نه از خوشی روزانه..

خودت بگو چه کند این من بی تو...

میدانی

من از دیدن آدمهایی که ساعتشان را به دست راستشان میبندندو

کانورس مشکی کم رنگ پا می کنند چه حالی میشوم؟

عزیزم

حتی لیاقت دماغ فیل را هم نداشتی!

میفهمی که؟

تا حالا کسی با شمشیر قلقلکت داده؟

.

.

.

دیدی تن بعضیها هیچ بویی نمیدهد حتی بوی گند کافور..

به نظر تو اینکه تن بعضیها هیچ بویی ندارد خوب است یا بد؟

میدانی هر چند وقت یکبار که یکی از اطرافیان دور یا نزدیک  میمیرد

آدم تازه یادش میافتد که مرگ همین گوشه کنارها در کمین است..

انگار واقعا از رگ گردن نزدیکتر است!!

شیشه نازک دل منتظر تلنگره ...

حالا كه رفته اي

تمام مي شود قصه‌هاي شهرزاد شعر من..

به خانه‌اش نمي‌رسد اين كلاغ بي‌خانمان

مثل تمام قصه‌ها خوب من...

 میدانی

 این روزها آدمها پست شده اند..

 پست تر از آنچه تو هستی..

 این روزها آدمها برای هم پرچمهایی از جنس خشتکهایشان می سازند..

دیدی بازی های شبانه چه زود جای خودش را در روزمرگیمان باز میکند؟

آیا دوباره من از پله های کنجکاوی خود بالا خواهم رفت

تا به خدای خوب خود که در پشت بام خانه قدم میزند سلام بگویم ؟

اشتباه کردم ..

من کاملا مثل آدمهای دیگر هستم..

با همان حماقت ها..دلبستگی ها.. شهامت ها..

و ساده لوحی ها و درس عبرت نگرفتن ها..

بی دلی را چنين دل گرفتگی عجيب است..

شاید راست می گفت..